Φωνή της Καλύμνου. Μηνιαίον όργανον των απανταχού Καλυμνίων. Αθήνα (Ιανουάριος 1957- Δεκέμβριος 1959, αρ.φ.1- 36), οδός Κολοκοτρώνη 32, Βύρων, (στο αρ.φ. 28 αλλάζει διεύθυνση, πηγαίνει στην οδό Πύρρου 8) , (για σπογγαλιευτικά ζητήματα) Ιω. Μεταξά 5, Καλλιθέα. Έτος Α’ – Γ’. Ιδιοκτήτης – διευθυντής : Θεόφιλος Καβάσιλας, Νικόλαος Πιζάνιας. Μηνιαία, τετρασέλιδη, (εκτός από τον αρ.φ. 1 που αποτελείται από δυο σελίδες και από τον αρ.φ. 34 [Οκτώβριος 1959] και αρ.φ. 35 [Νοέμβριος 1959] που βγαίνουν μαζί και αποτελούν ένα τετρασέλιδο), σε μεγάλο μέγεθος (το αρ.φ. 1 ήταν μικρότερου μεγέθους, στο αρ.φ. 2 αναφέρεται πως αλλάζει μέγεθος για να χωρέσει περισσότερη ύλη), ακολουθεί την αρίθμηση του προηγούμενου τίτλου της. Μοιράζεται σε εσωτερικό και εξωτερικό, με ετήσιες και εξάμηνες συνδρομές. Η τιμή της συνδρομής ανέρχεται για το εσωτερικό: ετήσια : 50 δρχ, εξάμηνη : 30 δρχ., για το εξωτερικό: ετήσια : 6 δολάρια, εξάμηνη : 4 δολάρια, στο αρ.φ. 4 προστίθεται και η συνδρομή στην Αγγλία, 2 λίρες (στο αρ.φ. 6 αναφέρεται η επιβάρυνση των συνδρομητών με τα αεροπορικά τέλη δηλ. 1,50 δολάρια) , μια τρίτη κατηγορία συνδρομών αφορά τα νομικά πρόσωπα, σπογγέμπορους, πλοίαρχους : 100 δρχ. Το τυπογραφείο που τυπώνεται είναι του Ευστράτιου Δριβόπουλου, επί της οδού Ανδριανού 106, μετά τον αρ.φ. 27 δηλώνεται άλλη οδός, Νικίου 7, Δάφνη.
Η «Φωνή της Καλύμνου» θέτει ως στόχο της να είναι η φωνή «που θα αντηχή παντού όπου φθάνη το φύλλον» της. «Φιλοδοξούμεν», αναφέρει, «…να μεταφέρουμε τον θερμό παλμό του νησιού μας». Θα προσπαθήσει η ίδια να καλλιεργήσει την ευγενή άμιλλα μεταξύ των Καλύμνιων συμπατριωτών και να επαινεί κάθε μια καλή πράξη, από οποιονδήποτε και αν προέρχεται. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι από το πρώτο της φύλλο δηλώνει ότι «θα μείνει ξένη από την πολιτικήν, τας έριδας και τας αντεγκλήσεις», αντιθέτως θα θέσει ως στόχο την δημιουργία ατμόσφαιρας ομόνοιας και γόνιμης συνεργασίας, γι’ αυτό θα φθάνει μέχρι τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες τις οποίες θα πληροφορεί «δια τας ανάγκας του νησιού..»
Η «Φωνή της Καλύμνου» είναι σίγουρα μια ειδησεογραφική, τοπικών κυρίως συμφερόντων εφημερίδα, καθώς το περιεχόμενο της περιφέρεται πάντα γύρω από τα ζητήματα της νήσου Καλύμνου.
Η Κάλυμνος ανήκοντας στο Δωδεκανησιακό σύμπλεγμα νησιών, συμπληρώνει το 1958, τα πρώτα δέκα χρόνια της ελευθερίας τους και την ενσωμάτωση τους στην Ελλάδα. Ο εορτασμός στο νησί γίνεται τον Μάρτιο του 1958 και είναι τριήμερος. Παρακάτω αναφέρεται πως «το πολεμικόν Αμβακία και σμήνη αεροπλάνων λάμπρυναν την εορτή». (αρ.φ. 15) Επαινείται εξαιρετικά η συμβολή του Σκεύου Ζερβού στον Δωδεκανησιακό αγώνα.
Η Κάλυμνος αποτελεί ένα νησί με μεγάλη παράδοση στην ναυτιλία και κυρίως στην σπογγαλιεία. Είναι επόμενο η εφημερίδα αυτή να ασχολείται κατά κόρον με τέτοια ζητήματα. Το 1957 αναφέρει πως έγινε η εξαγωγή από την Κάλυμνο 66.386 χιλ/ων σπόγγων, αξίας 1.224.542 δολαρίων στην Β. Αμερική, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Λίβανο, Νορβηγία κ.α. (αρ.φ. 15) Ορισμένες φορές γίνεται και η δημοσίευση νόμων που αφορούν τους σπογγαλιείς. (αρ.φ.13) Γίνεται αναφορά στη σύσταση του Σωματείου των σπογγεργατών, το οποίο αριθμεί 125 μέλη.(αρ.φ.16)
Η εφημερίδα δημοσιεύει στα φύλλα της όλα τα έργα υποδομής που πραγματοποιούνται στο νησί της Καλύμνου, όπως η κατασκευή δεξαμενής στο Μασούρι και η εγκατάσταση υδραγωγείου. (αρ.φ. 14)
Από την εφημερίδα πληροφορούμαστε για την ύπαρξη και την δράση της αδελφότητας Καλύμνιων Κυριών στο Brooklyn (Νέας Υόρκης), η οποία, όπως αναφέρεται, «ιδρύθηκε προ δεκαετίας» από τον Νικ. Πιζάνια (ο ένας εκ των ιδιοκτητών – διευθυντών της εφημερίδας) , δηλαδή το έτος 1948. (αρ.φ.16) Μας γνωστοποιείται ακόμη η δράση της Καλυμνιακής αδελφότητας του Σύδνευ, η οποία προβαίνει στη δωρεά του αυστραλιανού δέντρου «Καούρι» με σκοπό την αναδάσωση της Καλύμνου. (αρ.φ.34-35)
Γίνεται αναφορά και στους συνεργάτες της, όπως στον Μιχ. Καζούρη (Campell, Ohio), έπειτα στον Γιάννη Ζερβό, του οποίου ο θάνατος σημειώνεται τον Απρίλιο του 1959. (αρ.φ.28) Σημαντική είναι η ύπαρξη της στήλης «Επιστημονικαί Συνεργασιαί».
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ (ΛΕΝΟΡΜΑΝ)
Συγγραφή Λήμματος Σ.Β.
